शब्दरंग

भाषा साधी मिठीचीच होती ओठांतून त्याचे लिप्यंतर झाले. कळले सारे मौनातील इशारे डोळ्यांतून त्यांचे भाषांतर झाले. कधी उमलली कळी शब्दांतून ती ऋतू नसता फुलणे अवांतर झाले. सरले चार दिसाचे शब्दांचे सोहळे जणू मनाचे देहांतून देशांतर झाले. उमटले मनावर खोल ठसे व्यथांचे मनाशी भांडणे निरंतर झाले. विनाकरण ठाकले अंतर दोघांमध्ये का रस्ते आयुष्याचे समांतर झाले. --------- अभय बापट १३/०२/२०२३

गझलेलाही शिर्षक द्यावे असे कधी वाटते शब्दाशब्दांतून अर्थ शोधावे असे कधी वाटते.   साधेपणाचे वरदान असते गझलेमध्ये सदा सौंदर्यालाही परिमाण द्यावे असे कधी वाटते. सर सर धावत येते श्रावणधारे सारखी गझलेमध्ये चिंब भिजावे असे कधी वाटते. असते वृत्ती वेगवेगळी तुमच्या माझ्यापासून मात्रे मात्रेने फुलवत न्यावे असे कधी वाटते. नशेसारखी भिनत जाते रक्तामध्ये आपल्या हात देवूनी उरी धरावे असे कधी वाटते. माया ममता प्रेम जिव्हाळा तिच्यात वसते आपुलकीने स्विकारावे असे कधी वाटते. माझी गझल आणि कविता आठवणींचे लेणे शब्द होवूनी तिच्या उरावे असे कधी वाटते. न बोलताही गारुड करते मनामनावरती गझलेसाठी शुभ चिंतावे असे कधी वाटते. ----- अभय बापट ११/०२/२०२३

आमचं नशीब तिच्या होकारात अडलेलं स्वप्नही चांदण्यासाठी रात्रभर जागलेलं. नसेल नशीबी कदाचित अत्तराचा फाया सुगंधाचे वरदान मध्येच वाऱ्यामुळे थांबलेलं. डोळ्यांमधले पाणी ओसंडून वाहते तरी मन अजूनही तीच्या वाटेवर तहानलेलं. कशाला हवेत हे एका दिवसाचे सोहळे पुर्ण आयुष्यच तीच्या प्रेमात गुंतलेलं. माणसं येतात आणि जातात आयुष्यात निसर्गाचे चक्र कुठे कोणाला चुकलेलं. -----अभय बापट ०९/०२/२०२३