शब्दरंग

आला धावून वरुण  मायमातीच्या घरात, आला खुशीत समुंदर सरी गातात सुरात. माय घेते ओढून  डोई सुखाचा पदर, तृणबाळांना पाजते आपल्या कुशीतले नीर. डोईवर निर्झरांचा चाले अवखळ खेळ, वाऱ्यासंगे उठतो हा मृदगंधाचा कल्लोळ. आली समोरी स्वागताला नेसून शालू हिरवागार, सुंदर फुलांनी सजला तिचा झुळझुळता पदर. धरणी मायेच्या हुंकाराला साद आभाळातून येई, समृद्धीच्या पावलांनी लक्ष्मी घरामध्ये येई. ये ग, ये ग, लक्ष्मी  घराकडे परतून धरेचा धरुन हात  उंबरा ओलांडून. -----अभय बापट. २४/०६/२०२६

दगडालाही फुटे पाझर असे येतात काही प्रहर, तरी माझ्या बोटांमधून का न येई शब्दांचा पाझर. तप्त उन्हाच्या वाटेवरती  काही झाडांना येतो बहर, आणि माझ्या आयुष्याला का सुचे ही उफराटी लहर. शहाणपणाचे वागणेही कधी मुर्खपणाचे वाटे, शांत,तृप्त निसर्गाला वाटेवर वादळवारा गाठे. कुठून येतो घेवून जन्म हळवे रंग या भूमीवर, बेरंग या आयुष्याला कोण उधळतो धरणीवर. कसे भाळतो मीपणावर ओळख नसता आपली आपण का धावतो पाठी पाठी  मनावरती ठेवून दडपण. -----अभय बापट ०७/०५/२०२६

तुला पाहिल्यावर उन्हात  सावलीचा भास होतो, दूरवरून देव पाहतो आहे  याचा विश्वास होतो. सांग काय नाव देवू  सावलीच्या या मूर्त रुपाला,  तुझ्या सारखाच उन्हामधून अमलताशचा प्रवास होतो. नको वेधून घेऊ  लक्ष तू उगा कुणाचे, तूच जगण्याचे कारण आणि तूच श्वास होतो. तुझेच स्वप्न आजकाल  पडत असते वावराला, झाडाझाडात त्याला  बहराचा आभास होतो. -----अभय बापट ०१/०५/२०२६

तुझ्या सूरामध्ये सूर मिसळून  हसलो रडलो, तुझ्या सूरावर डोळे मिटून  हळूच निजलो. तुझ्या सुरामध्ये पाऊस गातो रेशीम गाणी, तुझ्या सुरानी कळ्या डुलतात धुंद तराणी. तुझ्या सुरामध्ये असे सुगंधी फाया अत्तर. तुझ्या सुरातून इथे जागतो राम निरंतर. तुझ्या सुरासवे होवून गेली मैफल रीती. तुझ्या सुरातून सूर उमटावे शुभंकरोती. तू होतीस तोवर निसर्गात या ऋतू बरवा, तुझ्या पाठी कुठे उरला मनी गारवा. -----अभय बापट १३/०४/२०२६ तुझ्या सुरातून जगण्यासाठी मिळते आशा तुझ्या जगण्यातून लढण्यासाठी  दिसते दिशा. कसे सुचावे तूझ्या सुरावीना शब्द कुणाला. तुझे सूर जणू शब्दांसाठी  अहेव कोंदण. अभय बापट १५/०४/२०२६

नाही मिळत कोठे उसने पंखामधले बळ ठेव पाय भुईवर आणि भर कवेत आभाळ नाही देत कोणा कोणी फुकटची साऊली बांध घरटे उबेत आणि हो जगाची माऊली. नाही देत कोणी फुका ज्ञानाचा प्रकाश हो सावित्रीची लेक आणि धर पुस्तकांचा ध्यास. नाही उगाच दरवळत जीवनाचे चंदन मान ठेव श्रमांचा आणि कर सत्याला वंदन. नाही मिळत सहज कुणाला कीर्तीचे ते धन जप ध्येय मनाशी आणि कर परिश्रम साधन. नाही घालत उगाच गळ्यामध्ये यश किर्तीचा हार ठेव जिद्द मनामध्ये आणि घाल अंधारावर वार. --- अभय बापट ०८/०३/२०२६

तू निळ्या नभाचा राजा मी निष्पर्ण धरेची राणी तुझ्या माझ्या सोबतीचा करार लिहिला कोणी. कोणी लिहिली माथी सटवाईची अदृष्य लिपी नकळत जोडून जातात ही जन्मभराची नाती. ही ओढ कुठूनी येते अलवार रंग गंधाची पटवून ओळख देते खूण जन्म जन्माची. पैलतीरावरुन येतो पाव्याचा नाजूक सूर पुन्हा पावले माझी जातात निघून दूर तू कृष्ण होतास तेव्हा मीच होते का रे राधा नावाविना नात्याची का मलाच होते बाधा. -----अभय बापट २९/०३/२०२६