शब्दरंग

विषारी सापाला ठेचून टाकणे हा धर्म असला तरी त्यासाठी आंधळेपणाने भुई धोपटुन अमृतासम असणाऱ्या औषधी मुळ्या नष्ट करणे हा शहाणपणा खचितच नाही.

आपुलकीने नाराज व्हावे आणि आपुलकी  या शब्दानेच नाराज होवून निघून जावे आयुष्यातून,  तेव्हा लक्षात येते उसन्या हिरवळीला नाराजीचा अधिकार नाही तीने टिपून घ्यायलाच हवा ओलावा मिळेल तेवढा स्वत:चा शेवट लांबवण्यासाठी.

वसुंधरेला गुलाबी रंगत रंगलेली बघून सूरजकुमार धुक्याच्या दुलई आड लपून बसलेला. कोणतरी त्याला समजावले, धरा जे ऋतू पांघरुन घेते, जे सण,उत्सव,उपवास करते ते फक्त आपल्या माणसाच्या म्हणजे तुझ्याच समृद्धी, आनंद आणि उत्कर्षासाठीच. तुझ्या कलाकलाने हे सर्व चाललले असते. स्वत: आनंद साजरा करताना ती सर्वांनाच आनंद वाटत असते. अशा वेळी... असे लाजणे बरे नव्हे चेहरा लपवणे बरे नव्हे, असता गुलाब फुललेले सुगंध टाळणे बरे. तेव्हा आला एकदाचा बाहेर. त्याला तसेच तुम्हालाही गुलाबाच्या सुगंधाचा आनंद घ्यायला मिळो. याच गुलाबी दिवसाच्या शुभेच्छा.

सृजनाचा रंग हिरवा समृद्धीचा दाता, आपुलकीच्या ओढी मधूनी नवनिर्मितीचा सोहळा.

करड्या रंगाच्या छटांमधून माणुसकी दिसते, कोणी पुर्ण काळा किंवा पुर्ण गोरा असे कधीच नसते.

१) पिवळा गोजिरा रंग लेवूनी सजली दुर्गेची रुपे साजिरी, सुर्याचे तप्त किरण ओढूनी नजरेमधूनी उजळे समई. शांततेची मुर्त जणू ती साऱ्या जगताची माऊली नवरात्रीतील नऊ दिसांची चराचरासाठी ती साऊली. २) पिवळीच ती पाकोळी ती धरतीवरती अवतरली, लेवून सोनसळी किरणे फुलपाखरे भिरभिरली.

संपत्ती, स्त्री आणि अन्न या तीन गोष्टींना परक्यांच्या नजरांपासून दूर ठेवा असे एक जूने सुभाषित आहे. पुरातन कालबाह्य गोष्ट ठरलीय ती आता. पण तुमच्या विचारांना लोकांच्या नजरेपासून दूर ठेवा, तुमचे शत्रू तुमचे विचार संपवण्याचा प्रयत्न करतील. तुमचे मित्र मात्र तुमच्यावर वैयक्तिक हल्ला करुन तुम्हाला नामोहरम करु पाहतील.

असे म्हणतात की, "रोम जळत असताना निरो फिडल वाजवत होता".      हे तंतोतंत खरे वाटावे अशी परिस्थिती आजूबाजूला दिसतेय, गेल्या काही वर्षात पकडल्या जाणाऱ्या ड्रग्जचे प्रमाण काही ग्रॅम्स पासून काही हजार किलोपर्यंत पोहोचले आहे.      नेहमीसारखे तरुणांना व्यसनाधीन करण्याचे पाकिस्तानचे षडयंत्र म्हणून दुसरीकडे बोट दाखवून हे थांबणार नाही आहे.       पैसेवाल्यांची पोरं टाईमपास आणि बापकमाईचा माज म्हणून बाई,बाटली, ड्रग्ज याच्याकडे बघतो.        गरीब लोकं अभावग्रस्तीच्या जीवनापासून दूर जाण्यासाठी या व्यसनांना जवळ करतो.        आणि मध्यमवर्गीय हा मधोमध लोंबकाळणारा वर्ग वैफल्यग्रस्त होतोय, तो या गोष्टींकडे थ्रिल म्हणून बघतोय. मध्यमवर्गीय तरुणांमध्ये हुक्काची वाढणारी फॅशन हेच दर्शवतेय. मी व्यसनाच्या आहारी जाणारचं नाही हा खोटा अहंकार त्यांना याचा आहारी लोटतोय. यांच्या पालकांना वरच्या वर्गात जाण्याची लागलेली ओढ यांना मुलांपासून दूर ठेवतेय.       रोम जळतेय आणि सरतेशेवटी याची सर्वात जास्त झळ लागणार आहे तो समाज कोण...

वठले झाड त्याला  वाढणे म्हणू नये, सुटले हात त्याला साथ म्हणू नये. कुंठला अभ्यास त्याला ज्ञान म्हणू नये, सुटला विवेक त्याला विचार म्हणू नये. तुटला ओलावा त्याला माया म्हणू नये, ढळला तोल त्याला आचार म्हणू नये. आपुलकीची साथ त्याला आभास म्हणू नये, रुक्षतेचा भास त्याला खास म्हणू नये. सुटले प्रयत्न त्याला प्रगती म्हणू नये. तुटला विश्वास त्याला भक्ती म्हणू नये.