शब्दरंग

दगडालाही फुटे पाझर असे येतात काही प्रहर, तरी माझ्या बोटांमधून का न येई शब्दांचा पाझर. तप्त उन्हाच्या वाटेवरती  काही झाडांना येतो बहर, आणि माझ्या आयुष्याला का सुचे ही उफराटी लहर. शहाणपणाचे वागणेही कधी मुर्खपणाचे वाटे, शांत,तृप्त निसर्गाला वाटेवर वादळवारा गाठे. कुठून येतो घेवून जन्म हळवे रंग या भूमीवर, बेरंग या आयुष्याला कोण उधळतो धरणीवर. कसे भाळतो मीपणावर ओळख नसता आपली आपण का धावतो पाठी पाठी  मनावरती ठेवून दडपण. -----अभय बापट ०७/०५/२०२६

तुला पाहिल्यावर उन्हात  सावलीचा भास होतो, दूरवरून देव पाहतो आहे  याचा विश्वास होतो. सांग काय नाव देवू  सावलीच्या या मूर्त रुपाला,  तुझ्या सारखाच उन्हामधून अमलताशचा प्रवास होतो. नको वेधून घेऊ  लक्ष तू उगा कुणाचे, तूच जगण्याचे कारण आणि तूच श्वास होतो. तुझेच स्वप्न आजकाल  पडत असते वावराला, झाडाझाडात त्याला  बहराचा आभास होतो. -----अभय बापट ०१/०५/२०२६