शब्दरंग

आयुष्य ओझे वाटत आहे , थांब मित्रा सौख्य तुझ्याशी भांडत आहे, थांब मित्रा. नको उधळूस क्षण सुखाचे वाऱ्यावरती बाहेर वादळवारा वाढत आहे, थांब मित्रा. क्षणाक्षणाला येत असतात अन्यायाचे लोंढे सुख हातातून सुटत आहे, थांब मित्रा. नको मांडू वैर असे प्रत्येकाशी माणसातूनच देव घडत आहे, थांब मित्रा. असेल विश्वास मनगटावर जर तुझा घामातून जीवन फुलत आहे थांब मित्रा. असेल कोणी पाठी लढ म्हणून सांगणारे धिरापोटीच जग चालत आहे,थांब मित्रा. असेल अभयहस्त पाठीवरती सद्गुरुंचा आशेवरती जग जगत आहे, थांब मित्रा. ----अभय बापट २६/०४/२०२२

माथी हजार ओझी घेवून चालतो मी मुखी हजार बंध असून बोलतो मी. वेचली अमाप नाती कोवळ्या विणीची मनी सुगंधी कोडी जपून चालतो मी. आभाळी अजोड नक्षी,दाटलेल्या मेघमाळी उमलून पुन्ही देही अजून नाचतो मी. थोपवून चांदणे काठावर पापण्यांच्या आठवण रेशमाची ठेवून जागतो मी. -------अभय बापट २६/०४/२०२२

दुमडलेले कोपरे... भरल्या असत्य गोष्टी सदा मनात आमच्या ते खुशाल येवून आज कान पिरगळू लागले. कोपरे पुस्तकाचे अश्रू ढाळीत बसले शब्दवेल्हाळ पान मनात दरवळू लागले. नको काढूस खोडी त्या उसन्या पुस्तकांची अपमान पुस्तकांचे मला छळू लागले. आहे तमा कुणाला त्या ज्ञान संचिताची तुमच्या खेळात बिचारे पान गळू लागले. मग आठवणींनी त्यांच्या माजले मनात रान दुर्मिळ म्हणून ते जगात दरवळू लागले. अभय बापट २५/०४/२०२२

अश्रूंचे हिशेब कोणाला द्यायचे नाही सुख कोणाच्या अधीन करायचे नाही. रोजच जपतो श्वासांना ज्या जगण्यासाठी  जीवन कोणाकडे गहाण ठेवायचे नाही. स्वत:च्या सुखासाठी हजार इमले रचतो पाया रचण्यासाठी कोणापुढे झुकायचे नाही. अश्रूंची वाहीली जरी डोळ्यांतून नदी कोणाच्या अश्रूंमुळे यापुढे द्रवायचे नाही. मी सुखात आहे हे कोणाला सांगायचे नाही आपल्या सुखाशी यापुढे कधी भांडायचे नाही. --अभय बापट २४/०४/२०२२

हे मित्रांनो शब्द व्हा कुंठल्या गीतास माझ्या प्रतिभेचे पंख द्या. हे मित्रांनो शब्द व्हा...... अलौकिकेची साधना जी शब्दांत मांडली तुम्हा, प्रतिभेचे दोन थेंब आज मला प्राशू द्या. हे मित्रांनो शब्द व्हा.... छंद,वृत्त आणि मात्रा सदा वसती इथे, कोंदणात त्यांच्या आज भावनांना उमटलू द्या. हे मित्रांनो शब्द व्हा..... हे शब्दांनो मित्र व्हा कुंठल्या गीतास माझ्या प्रतिभेचे पंख द्या... हे मित्रांनो शब्द व्हा.  -----अभय बापट. २४/०४/२०२२ टिप---- क्षमस्व, कविवर्य कुसुमाग्रज, हे विडंबन नाही, ही साद आहे शब्दांना आणि मित्रांना अडलेली कविता पुर्ण करण्यासाठी.

तुच माझ्या आयुष्याची ती अनोखी बात आहे तुच माझ्या आयुष्याची नव्याने सुरवात आहे. डोळ्यांमध्ये डोळे गुंतले, श्वासामध्ये श्वास ग तुच माझ्या आयुष्याचे ते सुरीले गीत आहे. तुच आहे आदी आणि अंतामाही तूच आहे तुच माझ्या आयुष्याचे पर्व जे अज्ञात आहे. असूनही नजरे समोर मृगजळासम दूरआहे तुच माझ्या आयुष्याची जगण्याची रीत आहे. प्रतिभेचा स्पर्श नसूनही पुन्हा पुन्हा बोलतो तुच माझ्या आयुष्याचा स्पर्श,ज्यामुळे विख्यात आहे. भावनेची ओळख तू दिली,जी सर्वाहून गोड आहे. तुच तो आयुष्यातील क्षण,जो प्रेम म्हणून प्रख्यात आहे.  ----अभय बापट २४/०४/२०२२

मला पुस्तकं वाचायला आवडतात..... ती स्वत:च एक पुस्तक आहे.... मला अर्थ समजून घ्यायला आवडतो.... ती स्वत:च शब्दामागे दडलेला अर्थ आहे... मला शब्दांमध्ये न सामावलेले गुज जाणायला आवडते.... ती स्वत:च मौन आहे,शब्दांना अर्थाचे कोंदण देणारे... मला मुक राहून पुस्तक समजून घ्यायला आवडतात... ती स्वत:च माझ्या मुकपणाला अर्थ देणारं महाकाव्य आहे. मला ती आवडते... तिने दिलेल्या अर्थामुळे परिपूर्ण झालेला मी तिला आवडतो. पुस्तकं अशीच असतात, सर्वांना सामावून घेणारी आणि न उलगडलेल्या प्रश्नांची कोडी सोडवत प्रत्येक क्षणाला अर्थ देणारी. -----अभय बापट २३/०४/२०२२

पिवळा पिवळा साज लेऊन नववधू सजली, पर्जन्यराजाच्या आगमनाची वाट पहात बसली. ऋतूराजानेही फुलवला सृष्टीचा मळा, सुस्वर गाणी उमटती पक्षांचीया गळा. माणसांनाही लागली मग सुखाची चाहूल, वर्षाराणीच्या मागून पडेल समृद्धीचे पाऊल. निसर्गांनेही उमटवल्या सावधगिरीच्या खुणा, वसंतामागून ग्रिष्माच्या दाहक पाऊलखुणा, उतू नकोस, मातू नकोस जप देवा घरचे देणे, एकदा हातून निसटले तर नशीबी वाट पाहाणे. -----अभय बापट २२/०४/२०२२

गोड हसूनी नकार देते तेव्हा खुपच शालीन दिसते, हृदयावरती आघात करते तरी हृदयामध्येच राहते. २१/०४/२०२२

कुठून उपजते वैर आत, सांग देवा कुठून उगवतो द्वेष मनात,सांग देवा. चातकाने झेलले जिथे मोती मुखात कोण पेरते विष अंतरात, सांग देवा. चांदण्या रात्रीत ग्रहण कसे लागते कोण फिरवते दिवस जगात,सांग देवा. अमृताचे फळे झाडाला आली कधी कशी शिरली किड फळात, सांग देवा. प्रयत्नाने भरली होती जत्रा भक्तीची कसा उसळला उन्माद अंगात,सांग देवा. शब्दसुमनांची उधळण जिथे केली कधी कुठून पेटला अंगार शब्दात,सांग देवा. © अभय बापट १८/०४/२०२२

कोणी हसवून गेला  कोणी फसवून गेला, शाळेमध्ये अनुभवाच्या कोणी बसवून गेला. रीत जगाची जगावेगळी कोणी दाखवून गेला, मर्म स्वभावाचे वेगवेगळे कोणी समजावून गेला. किती स्पर्धा जगात आहे कोणी सावरुन गेला, स्पर्धेच्या युगात तुम्हाला कोणी हरवून गेला. तुमच्यासाठी होते नाते अमूल्य कोणी तोडून गेला, जपलेले धागे तोडताना कोणी दुखावून गेला. ऊन पावसाचा खेळ  कोणी वापरुन गेला. साळसूदपणे येवून कोणी विसरुन गेला. १७/०४/२०२२

कल्पनेचे पंख मला कधीतरी देशील का ?, शब्द होवून माझ्या हाती शब्द सुमने देशील का ?. प्रतिभे तू माझ्या माथी कृपा छत्र धरशील का?, कधीतरी माझ्या हाती सृजनाचे देणे देशील का ? कल्पनेच्या तीरावरुन कृष्ण मुरली घूमेल का ? आणि माझ्या शब्दा़मधून राधा मुर्त सजेल का ? अलौकिकाचा दिव्य स्पर्श उराउरी भेटल का ? आणि आयुष्याच्या संचिताला एक कविता स्फुरेल का ? १२/०४/२०२२

नको त्या रस्त्यावरुन साद आली नको त्या वळणावर भेट झाली. गेलीस तू पांघरुन चांदणे सारे उजेडाची जेव्हा मला सवय झाली. किती वेचू फुले अंगणातली माझ्या जिथून तू काल पदर झटकून गेली. उंबरा अजूनही सुगंधी आहे मनाचा ज्यातून तुझ्या पावलांची चाल झाली. येते अजूनही पहाटे जाग पाखरांना त्यांनाही तुझ्या गाण्याची सवय झाली. घेवून फिरतो सुखाची उब मनात माझ्या जेव्हा तू समाधानाशी भेट करुन दिली. १०/०४/२०२२

तेरी रिश्ते का असर ऐसा छा गया । की मेरी जिंदगी मे फिरसे बसंत आ गया।। १०/०४/२०२२

      खुप पूर्वी चिठोऱ्यांवर,रुमालावर कॉपी करण्याची पद्धत होती तेव्हा आईला एक प्रश्न नेहमी पडायचा," तो प्रश्न परिक्षेत येईल याची एवढीच जर खात्री आहे तर त्याचा अभ्यास का करत नाही ?      एखादी पोस्ट हिट आणि ट्रोल होवून डिलिट होण्यापूर्वी त्या पोस्टचे घेतले गेलेले स्क्रिनशॉट बघितले की मला प्रश्न पडतो," एवढाच जर तो विषय हॉट आहे हे तुम्हाला माहीती असेल तर तुम्ही स्क्रिनशॉटमध्ये वेळ न दवडता त्या पोस्टला समर्थन किंवा विरोध करणारी पोस्ट का करत नाही ?      "दुसऱ्यांनी प्रयत्नपूर्वक चोरलेल्या आंब्यातील एक आंबा पळवण्यापेक्षा पुर्ण आढीवरच तुमचा हक्क का सांगत नाही ?"       ट्रोलिंगच्या बादशहाला ट्रोल झालेले बघून वाटते........ ०७/०४/२०२२

वैश्विक सत्य---- १) निगेटिव्ह पब्लिसिटी ही व्यवसायवृद्धीसाठी वापरली जाते मग तो व्यवसाय राजकारणाचा असो, समाजकारणाचा असो किंवा संस्कृतीचा असो. २) निगेटिव्ह पब्लिसिटीसाठी भाड्याने माणसे मिळतात, भाड्या हा एक व्यवसायीक घटक असून सत्य अधोरेखित करणाऱ्या रंगीत पेन्सिल एवढेच त्याचे महत्व असते, त्याने सत्यावर काहीही परीणाम होत नाही, योग्य किंमत दिली की बाजारात उपलब्ध होतात. ३) संस्कृतीपेक्षा अर्थकारण जास्त अर्थपुर्ण असते. आपल्या ग्रंथांमध्ये आंब्याच्या झाडांचा उल्लेख आहे,हापूस आंब्यांचा नाही. नाही म्हणायला ऐतिहासिक साहित्य इवल्याश्या लिंबाचे रुपांतर रसदार सोनसळी हापूस मध्ये होते असे उल्लेख सापडतात. जिज्ञासूंनी आचार्य काकोडकर यांचे ग्रंथ अभ्यासावेत. किंवा हैदोस, बिनधास्त कथा या तत्कालीन साहित्याचा अभ्यास करावा. "आनंदध्वजाच्या कथा" किंवा "कथा कालचा-आजच्या आणि उद्याच्या" या रसग्रहणात्मक ग्रंथांचा उच्च अभ्यास करावा, थोडासा आनंद साधला तर साधू शकेल. ४) ट्रोलिंग हे दुधारी तलवारीसारखे असते ते कधीतरी तुमच्यावरच उलटणार असते, "हर कुत्ते के दिन होते है" वाक्य कायम स्मरणात ठेवाव...

सेक्स रॅकेट         सेक्स रॅकेट बनवून तरुण स्त्रीयांना धंद्याला लावणे नवीन नाही. आपल्या राजकीय स्वार्थासाठी सरकारी कर्मचाऱ्यांना सेक्स रॅकेटमध्ये अडकवून त्यांना गुलाम बनवणे हा तर राजकारण्यांचा हातखंडा खेळ बनलाय. पण  एक नवीनच प्रकार घडताना दिसतोय,एका मुर्ख,अर्धवट तरीही स्वत:ला बृहस्पतीचा बाप समजणार्या, लग्नाच्या घाईला आलेल्या बाप्याला लुबाडण्यासाठी एक रॅकेट बनवून, एक लग्न झालेली, दोन मुलांची आई असलेली बाई त्याला दाखवली गेली. आता खरे समोर आले तोपर्यंत तो मुर्ख लग्नाच्या स्वप्नात पुरता गुरफटला गेलाय. आजूबाजूची गुंड, लबाड माणसं गिधाड बनून घोटाळू लागली आहेत.   आज गावात हा प्रकार होतोय, उद्यापरवा तुमच्या जवळच्या तरुण मुलांबाबतही घडू शकते,  सावधान रहा, सतर्क रहा, शक्य असेल तर लुबाडला जाण्याऱ्याच्या बाजूने ठामपणे उभे रहा.

भूतदया....     तो श्वानप्रेमी, कुत्र्याला कुत्रा म्हटले तर कुत्र्याच्या मालकाच्या भावना दुखावतात. तर,तो श्वानप्रेमी आपल्याकडे जन्माला आलेल्या आणि ओझं झालेल्या छोट्याश्या पिल्लाच्या आयुष्याची दोरी तापलेला रस्ता आणि तळपत्या ऊन्हाच्या स्वाधीन करुन आपल्या घराच्या सावलीकडे निघून गेला.       तो इवलासा गोळा आपल्या काळ्याभोर, भेदरलेल्या डोळ्यांनी बघत रस्त्यावरच्या गाड्यांपासून स्वत:ला वाचवण्यासाठी पुलाच्या कठड्याला चिकटून बसला होता.      रस्त्यावरुन सायकलवरुन जाणाऱ्या एका शाळकरी मुलाच्या मनातली भूतदया जागी झाली, तो सायकलवरुन उतरला आपल्या वॉटरबॅगमधले थोडसे पाणी त्या पिल्लाच्या तोंडात ओतले आणि दोन मिनिटे विचार करत उभा राहीला.      काय विचार केला त्याचे त्यालाच ठावूक, त्याने त्या पिल्लाला अलगदपणे उचलले आणि आदल्या दिवशी देवाला वाहिलेली फुले दुसऱ्या दिवशी निर्माल्य झाल्यावर जेवढ्या निर्विकारपणे पुलावरुन पाण्यात विसर्जित केले जाते, तेवढ्याच निर्विकारपणे त्याला पुलावरुन खालच्या पाण्याच्या स्वाधीन केले.        रस्त्यावरची रहदा...

वाचत नाही असे नाही ऐकत नाही असे नाही का जाणे आजकाल शब्द मनात ठसत नाही. भेटत नाही असे नाही बोलत नाही असे नाही, का जाणे आजकाल नातं पुर्वीसारखे टिकत नाही. चालत नाही असे नाही रमत नाही असे नाही का जाणे आजकाल निसर्ग मनात फुलत नाही. जोडत नाही असे नाही जपत नाही असे नाही, का जाणे आजकाल नाळ कोणाशी जुळत नाही. समजत नाही असे नाही उमजत नाही असे नाही, का जाणे आजकाल जास्त कोणाशी पटत नाही. पुजत नाही असे नाही भजत नाही असे नाही, का जाणे आजूनही माझे मी पण सरत नाही. ०४/०४/२०२२