भूतदया....
तो श्वानप्रेमी, कुत्र्याला कुत्रा म्हटले तर कुत्र्याच्या मालकाच्या भावना दुखावतात. तर,तो श्वानप्रेमी आपल्याकडे जन्माला आलेल्या आणि ओझं झालेल्या छोट्याश्या पिल्लाच्या आयुष्याची दोरी तापलेला रस्ता आणि तळपत्या ऊन्हाच्या स्वाधीन करुन आपल्या घराच्या सावलीकडे निघून गेला.
तो इवलासा गोळा आपल्या काळ्याभोर, भेदरलेल्या डोळ्यांनी बघत रस्त्यावरच्या गाड्यांपासून स्वत:ला वाचवण्यासाठी पुलाच्या कठड्याला चिकटून बसला होता.
रस्त्यावरुन सायकलवरुन जाणाऱ्या एका शाळकरी मुलाच्या मनातली भूतदया जागी झाली, तो सायकलवरुन उतरला आपल्या वॉटरबॅगमधले थोडसे पाणी त्या पिल्लाच्या तोंडात ओतले आणि दोन मिनिटे विचार करत उभा राहीला.
काय विचार केला त्याचे त्यालाच ठावूक, त्याने त्या पिल्लाला अलगदपणे उचलले आणि आदल्या दिवशी देवाला वाहिलेली फुले दुसऱ्या दिवशी निर्माल्य झाल्यावर जेवढ्या निर्विकारपणे पुलावरुन पाण्यात विसर्जित केले जाते, तेवढ्याच निर्विकारपणे त्याला पुलावरुन खालच्या पाण्याच्या स्वाधीन केले.
रस्त्यावरची रहदारी सेकंदभरासाठी विस्कळीत झाली, काहीजण हळहळत त्या मुलाकडे रागाने बघत पुढे सरकली.
एक भूतदयावादी टपोरी खाली उतरला त्या मुलाच्या गालाची प्रेमळपणे चौकशी करुन, तांबारलेल्या डोळ्याने त्या मुलाच्या डोळ्यातले पाणी बघत कर्तव्य केल्याच्या आनंदात बाईकवर स्वार झाला.
तिकडे पुलाखाली नियती त्या पिल्लाच्या आयुष्याचा दोरी हातात घट्ट पकडून उभी होती.
पुलाखाली असणाऱ्या दोन मुलांनी पाण्यात पडलेल्या त्या पिल्लाला अलगद जवळ घेतलं, काढून ठेवलेल्या आपल्या टिशर्ट मध्ये गुंडाळून त्याला आपल्या छोट्या होडक्यात ठेवून परत पाण्यात बुडी मारुन रेती काढण्यात गर्क झाली.
०४/०४/२०२२
Comments
Post a Comment